Τι είναι η αμυγδαλεκτομή;
Η ιατρική επιστήμη ορίζει την αμυγδαλεκτομή ως τη χειρουργική επέμβαση. Σε αυτή τη διαδικασία ο χειρουργός αφαιρεί τις παρίσθμιες αμυγδαλές. Ανατομικά, οι αμυγδαλές αποτελούν δύο εξειδικευμένους αδένες. Ο λεμφικός ιστός συνθέτει αυτούς τους αδένες. Βρίσκονται συμμετρικά στα πλάγια τοιχώματα του στοματοφάρυγγα. Οι συγκεκριμένοι αδένες δεν λειτουργούν μεμονωμένα. Αντιθέτως, δρουν συνεργικά με τις αδενοειδείς εκβλαστήσεις. Πολλοί γνωρίζουν αυτές τις εκβλαστήσεις ως «κρεατάκια». Συνεργάζονται επίσης με τη γλωσσική αμυγδαλή.
Λεμφικός Δακτύλιος και Ανοσολογική Μνήμη
Όλες αυτές οι δομές μαζί συγκροτούν τον λεμφικό δακτύλιο του Waldeyer. Αυτός ο δακτύλιος αποτελεί έναν πρωταρχικό αμυντικό μηχανισμό του οργανισμού. Το πολύπλοκο αυτό σύστημα έχει έναν κύριο ρόλο. Δεσμεύει άμεσα τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Σε αυτούς ανήκουν διάφορα στελέχη βακτηρίων και ιών. Αυτοί εισέρχονται στον ανθρώπινο οργανισμό με δύο τρόπους. Ο πρώτος τρόπος είναι η αεροφόρος οδός και ο δεύτερος η πεπτική οδός. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα όργανα αυτά συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη της ανοσολογικής μνήμης. Παράλληλα, προάγουν την παραγωγή όλων των απαραίτητων αντισωμάτων.
Ιστορική Αναδρομή και Σύγχρονη Προσέγγιση
Στο παρελθόν, οι ιατροί θεωρούσαν την αμυγδαλεκτομή μια επέμβαση ρουτίνας. Την εφάρμοζαν ευρέως για να αντιμετωπίσουν απλές και κοινές λοιμώξεις του φάρυγγα. Εντούτοις, οι ειδικοί έχουν αναθεωρήσει πλήρως αυτή την προσέγγιση στη σύγχρονη ιατρική και χειρουργική πρακτική. Πλέον, οι χειρουργοί προτείνουν και εκτελούν τη συγκεκριμένη επέμβαση με βάση ιδιαίτερα αυστηρά κλινικά κριτήρια. Οι γιατροί προχωρούν σε αυτήν μόνο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Πρέπει να διαπιστώσουν ότι η νοσηρότητα από τις αμυγδαλές προκαλεί μεγάλη επιβάρυνση. Αυτή η επιβάρυνση πρέπει να υπερβαίνει το όποιο ανοσολογικό τους όφελος.
Παθοφυσιολογία και Κλινικές Ενδείξεις της Χειρουργικής Επέμβασης
Διάφοροι παράγοντες μπορούν να διαταράξουν ανεπανόρθωτα τη λειτουργικότητα των αμυγδαλών. Οι επαναλαμβανόμενες και σοβαρές φλεγμονές ταλαιπωρούν συχνά αυτούς τους αδένες. Αυτές οι φλεγμονές καταστρέφουν σταδιακά την αρχιτεκτονική δομή των κρυπτών τους. Αυτή η ιστική αλλοίωση φέρνει ένα σοβαρό αποτέλεσμα. Οι αμυγδαλές παύουν πλέον να λειτουργούν ως προστατευτικά φίλτρα. Αντιθέτως, τα μικρόβια τις μετατρέπουν σε εστίες χρόνιων λοιμώξεων. Αυτό θέτει σε άμεσο κίνδυνο την υγεία του ατόμου.
Βασικές Ενδείξεις για Χειρουργείο
Οι ιατροί συνιστούν σαφώς τη χειρουργική επέμβαση στις ακόλουθες παθολογικές οντότητες:
- Χρόνια και Υποτροπιάζουσα Αμυγδαλίτιδα: Οι ειδικοί ορίζουν μια πολύ αυστηρή κλινική ένδειξη. Αφορά την εκδήλωση τριών ή περισσότερων σοβαρών επεισοδίων αμυγδαλίτιδας μέσα σε ένα έτος. Ο ιατρός αξιολογεί επιπρόσθετα τη βαρύτητα των κλινικών συμπτωμάτων κατά τη διάγνωση. Τέτοια συμπτώματα περιλαμβάνουν τον υψηλό πυρετό και την αδυναμία κατάποσης. Επίσης, ο ειδικός ελέγχει την αντοχή του οργανισμού στην αντιβιοτική αγωγή.
- Περιαμυγδαλικό Απόστημα: Αυτό αποτελεί μια εξαιρετικά σοβαρή επιπλοκή. Το τοπικό πύον συγκεντρώνεται ανάμεσα στην αμυγδαλή και το παρακείμενο φαρυγγικό τοίχωμα. Αυτή η κατάσταση ενέχει πολύ σοβαρό κίνδυνο. Η λοίμωξη μπορεί να επεκταθεί στους εν τω βάθει ιστούς. Μπορεί επίσης να προκαλέσει αποφρακτικά φαινόμενα στον αεραγωγό. Αυτό το γεγονός αναγκάζει τον γιατρό να παροχετεύσει άμεσα το απόστημα. Έπειτα, πρέπει να ακολουθήσει η χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών.
- Αποφρακτική Υπνική Άπνοια και Ροχαλητό: Η παθολογική διόγκωση των αμυγδαλών προκαλεί σημαντική υπερτροφία. Αυτή η υπερτροφία δημιουργεί ένα σοβαρό μηχανικό εμπόδιο. Εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του αέρα κατά την αναπνοή. Το μηχανικό αυτό εμπόδιο οδηγεί γρήγορα σε επεισόδια άπνοιας κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου. Οι άπνοιες προκαλούν την ελλιπή οξυγόνωση πολλών ζωτικών συστημάτων. Αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο κυρίως στον εγκέφαλο και την καρδιά.
- Συστηματικές Επιπλοκές: Μια αθεράπευτη εστία φλεγμονής παραμένει στον οργανισμό και δημιουργεί προβλήματα. Μπορεί να προκαλέσει διάφορες δευτεροπαθείς παθήσεις. Οι χρόνιες ιγμορίτιδες και οι ωτίτιδες ανήκουν σε αυτές τις παθήσεις. Ο κίνδυνος μεγαλώνει αν τα μικρόβια προσβάλουν απομακρυσμένα όργανα, όπως τα νεφρά, την καρδιά και τις αρθρώσεις. Ο μικροοργανισμός του στρεπτόκοκκου προκαλεί συνήθως αυτές τις επικίνδυνες λοιμώξεις.
- Συμπτωματολογία Χρόνιας Φλεγμονής: Οι ασθενείς με χρόνια νοσηρότητα των αμυγδαλών επισκέπτονται συχνά το ιατρείο. Εκεί αναφέρουν επίμονους πονοκεφάλους και δεκατική πυρετική κίνηση. Επιπλέον, περιγράφουν τραχηλική λεμφαδενοπάθεια, δηλαδή διόγκωση των λεμφαδένων, και μυαλγίες. Παράλληλα, βιώνουν ένα μόνιμο αίσθημα κόπωσης και έχουν έντονη κακοσμία στο στόμα. Η συγκέντρωση αμυγδαλόλιθων μέσα στις αλλοιωμένες κρύπτες των αδένων προκαλεί αυτή την κακοσμία.
Ηλικιακή Διαφοροποίηση και Προεγχειρητική Αξιολόγηση
Ο ιατρός προσαρμόζει σημαντικά τη διαχείριση της νόσου ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς. Ο λεμφικός ιστός παίζει αποδεδειγμένα κρίσιμο ρόλο κατά τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης του ατόμου. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι χειρουργοί αποφεύγουν συνήθως την επέμβαση σε παιδιά κάτω των 3 ετών.
- Παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικίες 5-10 ετών): Οι γιατροί βλέπουν την υπερτροφία των αμυγδαλών ως την κύρια ένδειξη για χειρουργική παρέμβαση. Αυτή η υπερτροφία συνυπάρχει τις περισσότερες φορές με τις αδενοειδείς εκβλαστήσεις, τα γνωστά κρεατάκια. Αυτή η διόγκωση προκαλεί πάντα σοβαρή απόφραξη του αεραγωγού και ενοχλητικές νυχτερινές άπνοιες. Δημιουργεί επίσης ορώδη ωτίτιδα και γενικές διαταραχές στη σωστή ανάπτυξη του παιδιού. Σε αυτή την ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα, το χειρουργείο έχει έναν πρωταρχικό στόχο. Επιδιώκει να διανοίξει με απόλυτη ασφάλεια τον αεραγωγό του παιδιού.
- Ενήλικες ασθενείς: Εδώ η κλινική εικόνα διαφέρει αρκετά. Στους ενήλικες, το μέγεθος των αδένων δεν αποτελεί το συνηθέστερο πρόβλημα. Αντιθέτως, η χρονιότητα των λοιμώξεων δημιουργεί τα περισσότερα ζητήματα. Οι ιατροί διαπιστώνουν επίσης πολύ συχνότερα τη δημιουργία περιαμυγδαλικών αποστημάτων. Επιπλέον, καταγράφουν συχνή εμφάνιση και σχηματισμό αμυγδαλόλιθων σε αυτούς τους ασθενείς.
Προεγχειρητικός Έλεγχος
Ο ιατρός πρέπει να κάνει μια ενδελεχή κλινική αξιολόγηση. Αυτό συμβαίνει πριν λάβει οποιαδήποτε απόφαση για χειρουργική παρέμβαση. Ο ειδικός ΩΡΛ θεωρεί απολύτως απαραίτητο τον ενδοσκοπικό έλεγχο της ρινικής κοιλότητας και του φάρυγγα. Μέσα από αυτόν τον έλεγχο, ο γιατρός επιδιώκει να εντοπίσει τυχόν άλλες παθήσεις που συνυπάρχουν. Τέτοιες παθήσεις περιλαμβάνουν τη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος ή την αλλεργική ρινίτιδα. Αυτές οι παθήσεις ενδέχεται να προκαλούν συνεχή στοματική αναπνοή και ενοχλητική ξηρότητα. Αυτοί οι παράγοντες επιβαρύνουν δραματικά τη φυσιολογική λειτουργία των αμυγδαλών. Επιπροσθέτως, στο πλαίσιο της σωστής προετοιμασίας, η ομάδα ζητά πάντοτε έναν πλήρη και συνήθη αιματολογικό έλεγχο.
Η Χειρουργική Διαδικασία και τα Σύγχρονα Ιατρικά Πρωτόκολλα
Η ιατρική ομάδα εκτελεί την αμυγδαλεκτομή σε ένα πλήρως οργανωμένο χειρουργικό περιβάλλον. Ο αναισθησιολόγος χορηγεί γενική αναισθησία στον ασθενή. Η μέση διάρκεια αυτής της επέμβασης κυμαίνεται συνήθως από 30 έως 45 λεπτά. Ο χειρουργός προσεγγίζει και αφαιρεί τους αδένες αποκλειστικά μέσω της φυσικής οδού. Αυτή η οδός είναι η στοματική κοιλότητα. Ο ιατρός δεν χρειάζεται να κάνει καμία απολύτως εξωτερική τομή στο δέρμα.
Σύγχρονες Χειρουργικές Τεχνικές
Στη σύγχρονη χειρουργική, οι ιατροί ταξινομούν τις διαθέσιμες τεχνικές κυρίως σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
- Εξωκάψια Αμυγδαλεκτομή: Η συγκεκριμένη τεχνική αφορά την πλήρη και ολοκληρωτική εκτομή του αδένα. Ο χειρουργός τον αφαιρεί εντελώς άθικτο, μαζί με την κάψα του. Αυτή η μέθοδος αποτελεί την πλέον ριζική προσέγγιση θεραπείας. Ο γιατρός εκμηδενίζει έτσι πλήρως την όποια πιθανότητα υποτροπής της νόσου.
- Ενδοκάψια Αμυγδαλεκτομή: Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει τη μερική εκτομή του λεμφικού ιστού. Ο ιατρός διατηρεί ωστόσο ένα μικρό τμήμα της κάψας. Οι χειρουργοί εφαρμόζουν αυτή την τεχνική κυρίως σε παιδιατρικούς ασθενείς. Τα κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι η επιλογή προσφέρει ηπιότερο μετεγχειρητικό πόνο.
Η κλινική εμπειρία εξειδικευμένων Χειρουργών ΩΡΛ, όπως η κ. Ανατολή Παταρίδου, επιβεβαιώνει κάτι σημαντικό. Η υιοθέτηση σύγχρονων εργαλείων έχει αλλάξει ριζικά όλα τα επιστημονικά δεδομένα. Πιο συγκεκριμένα, η ιατρική χρήση των ραδιοσυχνοτήτων έχει αντικαταστήσει με μεγάλη επιτυχία το παραδοσιακό νυστέρι. Αυτό συμβαίνει καθημερινά σε πάρα πολλά χειρουργικά περιστατικά. Αυτή η πρωτοποριακή τεχνολογία επιτρέπει στον ιατρό να κάνει μια πολύ ακριβή εκτομή του πάσχοντος ιστού. Ταυτόχρονα, ο χειρουργός επιτυγχάνει άμεσα την απαραίτητη αιμόσταση.
Η τεχνολογία αυτή ελαχιστοποιεί τη διεγχειρητική αιμορραγία κατά την επέμβαση. Μειώνει επίσης αισθητά τον τραυματισμό των γύρω υγιών ιστών. Τέλος, προσφέρει στον ασθενή μια σαφώς ταχύτερη επούλωση. Παρά τα τεχνολογικά άλματα, ο ιατρός οφείλει να εκπληρώσει μια απαραίτητη προϋπόθεση. Πρέπει να αφαιρέσει πλήρως όλο τον πάσχοντα ιστό. Τυχόν υπολείμματα στην περιοχή δημιουργούν σοβαρά προβλήματα. Ενδέχεται να αποτελέσουν μια νέα εστία μόλυνσης. Ίσως φλεγμάνουν εκ νέου στο μέλλον.
Ανάρρωση και Απαιτούμενη Μετεγχειρητική Φροντίδα
Η επιτυχία της επέμβασης δεν καθορίζει από μόνη της τη μετεγχειρητική πορεία. Ο ασθενής πρέπει να συμμορφωθεί πλήρως με τις αυστηρές ιατρικές οδηγίες. Η συμπεριφορά του παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Ο ασθενής νιώθει συνήθως έναν μετεγχειρητικό πόνο στον φάρυγγα. Αυτό αποτελεί ένα αναμενόμενο σύμπτωμα. Ο ιατρός όμως ελέγχει αυτόν τον πόνο αποτελεσματικά με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
- Φαρμακευτική αγωγή: Ο ασθενής πρέπει να τηρεί αυστηρά το δοσολογικό σχήμα των αναλγητικών φαρμάκων. Το ίδιο ισχύει για τα αντιβιοτικά που χορήγησε ο γιατρός. Έτσι, ο ασθενής εξασφαλίζει μια σταθερή αναλγητική κάλυψη καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
- Διατροφικοί περιορισμοί: Ο ιατρός συνιστά ρητά μια συγκεκριμένη δίαιτα κατά τις πρώτες ημέρες της ανάρρωσης. Ο ασθενής πρέπει να καταναλώνει αποκλειστικά μαλακές, υγρές και κρύες τροφές. Μπορεί να φάει κρύα ζελέ και παγωτά. Μπορεί επίσης να πιει διάφορα μη όξινα ροφήματα. Αντιθέτως, ο θεράπων ιατρός απαγορεύει αυστηρά την κατανάλωση σκληρών ή θερμών τροφών. Αυτές οι τροφές κρύβουν μεγάλους κινδύνους. Αυξάνουν κατακόρυφα τον κίνδυνο να τραυματίσει ο ασθενής μηχανικά τη περιοχή. Επιπλέον, προκαλούν συχνά την εμφάνιση μετεγχειρητικής αιμορραγίας.
- Αποφυγή ερεθιστικών παραγόντων: Ο γιατρός απαγορεύει απολύτως το αλκοόλ και το κάπνισμα κατά το στάδιο της αποθεραπείας. Ο ασθενής πρέπει να απέχει από αυτά για ένα διάστημα 10 έως 14 ημερών. Ο λόγος παραμένει καθαρά βιολογικός. Η νικοτίνη προκαλεί αγγειοσύσπαση και καθυστερεί σημαντικά την επούλωση του τραύματος. Το αλκοόλ δρα αγγειοδιασταλτικά. Αυτή η δράση αυξάνει τον κίνδυνο μιας σοβαρής αιμορραγίας.
- Δραστηριότητα και Κίνηση: Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει σε ήπιες, καθημερινές δραστηριότητες μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Εντούτοις, πρέπει να αποφεύγει υποχρεωτικά την έντονη σωματική άσκηση και την άρση βαρών. Οφείλει να τηρήσει αυτόν τον κανόνα για τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Έτσι θα αποφύγει τις ανεπιθύμητες επιπλοκές.
Οφέλη της Χειρουργικής Επέμβασης
Ο ιατρός αντιμετωπίζει επιτυχώς τη χρόνια αμυγδαλίτιδα με το χειρουργείο. Αυτή η παρέμβαση αποτελεί ένα πραγματικά κομβικό σημείο. Επιφέρει εντυπωσιακή και σημαντική βελτίωση στην ποιότητα ζωής του ανθρώπου. Οι ασθενείς ολοκληρώνουν με επιτυχία την ανάρρωσή τους. Έπειτα, αναφέρουν την απόλυτη αποκατάσταση της αναπνευστικής τους λειτουργίας. Επιπρόσθετα, περιγράφουν μια τεράστια βελτίωση στην ποιότητα του ύπνου τους.
Ταυτόχρονα, οι ιατροί διαπιστώνουν την πλήρη υποχώρηση του χρόνιου αισθήματος κόπωσης. Η ελλιπής οξυγόνωση προκαλούσε αυτό ακριβώς το ενοχλητικό συναίσθημα. Βεβαίως, ο γιατρός οφείλει να κάνει μια σωστή διαγνωστική προσέγγιση. Πρέπει επίσης να εκτελέσει άρτια την επέμβαση. Αυτά τα βήματα απαιτούν τη συμβολή ενός απολύτως εξειδικευμένου ιατρικού προσωπικού. Κάποιοι ιατροί διαθέτουν βαθιά γνώση, όπως η Χειρουργός ΩΡΛ κ. Ανατολή Παταρίδου. Αυτοί οι επιστήμονες εφαρμόζουν τις πλέον σύγχρονες ενδοσκοπικές και χειρουργικές μεθόδους. Αποτελούν τη μεγαλύτερη εγγύηση για την ασφαλή και αποτελεσματική θεραπεία.
Συχνές Ερωτήσεις Για Αμυγδαλεκτομή – Αφαίρεση Αμυγδαλών (FAQs)
Σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται αφαίρεση των αμυγδαλών (αμυγδαλεκτομή);
Ο ασθενής χρειάζεται επέμβαση όταν περνάει αρκετά επεισόδια αμυγδαλίτιδας. Οι γιατροί ορίζουν αυτά τα επεισόδια σε τέσσερα ή περισσότερα τον χρόνο. Μπορεί να εμφανίσει και λιγότερα, αλλά να είναι αρκετά σοβαρά. Επίσης, ο γιατρός προτείνει αφαίρεση όταν οι αμυγδαλές έχουν μεγάλο μέγεθος. Αυτό το μέγεθος δυσκολεύει σημαντικά το έργο της αναπνοής.
Οι παιδίατροι διαπιστώνουν τη διόγκωση των αμυγδαλών κυρίως στα μικρά παιδιά. Αντίθετα, οι ενήλικες εμφανίζουν συχνότερα υποτροπιάζουσα αμυγδαλίτιδα και περιαμυγδαλικό απόστημα. Ο χειρουργός προχωρά σε επέμβαση αν έχει την υποψία καρκίνου. Οι ειδικοί τονίζουν βέβαια πως αυτή η μορφή καρκίνου παραμένει εξαιρετικά σπάνια.
Πολλοί ασθενείς υπέφεραν στο παρελθόν από περιαμυγδαλικό απόστημα. Σε αυτά τα άτομα, ο γιατρός προτιμά να αφαιρέσει τις αμυγδαλές. Έτσι αποτρέπει μια νέα μελλοντική εμφάνιση του προβλήματος. Οι γιατροί αφαιρούν τους αδένες όταν η φλεγμονή επηρεάζει τα γειτονικά όργανα. Τέτοια όργανα είναι τα αυτιά, τα ιγμόρεια και οι πνεύμονες.
Τέλος, η επέμβαση βοηθά όσους ανθρώπους ροχαλίζουν έντονα. Το ίδιο ισχύει για όσους κάνουν άπνοιες λόγω του μεγάλου μεγέθους των αμυγδαλών.
Τι συμπτώματα προκαλούν οι φλεγμονές των αμυγδαλών ή το μεγάλο τους μέγεθος;
- Εύκολη κόπωση
- Πόνοι στο μυοσκελετικό σύστημα
- Διόγκωση λεμφαδένων στον τράχηλο
- Κακοσμία
- Πονοκέφαλος
- Επίμονος βήχας
- Δέκατα
Τι είναι η αμυγδαλίτιδα;
Η αμυγδαλίτιδα είναι η μόλυνση των αμυγδαλών. Η νόσος εμφανίζεται όταν ένας παράγοντας καταβάλλει την αμυντική ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι απλές ιώσεις, όπως το κοινό κρυολόγημα, αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η αμυγδαλίτιδα μπορεί να έχει οξεία μορφή. Σε αυτή την περίπτωση διαρκεί μερικές ημέρες ή εβδομάδες. Μπορεί επίσης να έχει χρόνια μορφή και να ταλαιπωρεί τον ασθενή για μήνες. Το περιαμυγδαλικό απόστημα αποτελεί τη χειρότερη εξέλιξη της αμυγδαλίτιδας.
Τι είναι το περιαμυγδαλικό απόστημα;
Οι γιατροί χρησιμοποιούν τον όρο περιαμυγδαλικό απόστημα για μια συγκεκριμένη κατάσταση. Σε αυτή την πάθηση, το πύον συγκεντρώνεται ανάμεσα στο φαρυγγικό τοίχωμα και την αμυγδαλή. Αυτή η συγκέντρωση του πύου βλάπτει πολύ την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Δημιουργεί επικίνδυνη αναπνευστική δυσχέρεια στον πάσχοντα. Το απόστημα αναπτύσσεται βαθιά μέσα στον τράχηλο του ασθενούς. Συνήθως, ο χειρουργός έχει μόνο έναν τρόπο για να αντιμετωπίσει οριστικά αυτό το πρόβλημα. Πρέπει να κάνει μια χειρουργική διάνοιξη του αποστήματος. Έπειτα, περιμένει να υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή. Τέλος, ο γιατρός προχωρά στην αμυγδαλεκτομή.
Πόσο διαρκεί η χειρουργική επέμβαση της αμυγδαλεκτομής;
Ο αναισθησιολόγος χορηγεί στον ασθενή γενική αναισθησία. Στη συνέχεια, ο χειρουργός ξεκινά την επέμβαση. Ο χρόνος που χρειάζεται η ιατρική ομάδα για την ολοκλήρωση διαρκεί συνήθως από 30 έως 45 λεπτά.
Θα παραμείνουν εξωτερικά σημάδια ή ουλές στο λαιμό μου;
Όχι. Ο χειρουργός εκτελεί την αμυγδαλεκτομή αποκλειστικά ενδοστοματικά. Αυτό το γεγονός σημαίνει πως ο ιατρός δεν κάνει εξωτερικές τομές στο δέρμα. Επομένως, δεν αφήνει καμία απολύτως αισθητική ουλή στον λαιμό.
Επιτρέπεται να καταναλώνω ζεστές τροφές αμέσως μετά την επέμβαση;
Ο γιατρός απαγορεύει αυστηρά την κατανάλωση θερμών και σκληρών τροφών. Αυτές οι τροφές αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει αποκλειστικά μαλακές, υγρές και κρύες τροφές. Τέτοιες επιλογές είναι τα παγωτά και τα κρύα ζελέ. Αυτός ο κανόνας ισχύει για τις πρώτες μετεγχειρητικές ημέρες.
Πότε μπορώ να επιστρέψω στο γυμναστήριο ή τις αθλητικές μου υποχρεώσεις;
Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει σε ήπιες δραστηριότητες μετά από λίγες ημέρες. Όμως, πρέπει να αποφεύγει κατηγορηματικά την έντονη σωματική άσκηση. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την άρση βαρών. Πρέπει να απέχει από αυτά για δύο εβδομάδες.
Ποια είναι η ενδεδειγμένη ηλικία για την αφαίρεση των αμυγδαλών σε ένα παιδί;
Ο λεμφικός ιστός έχει μια πολύ σημαντική ανοσολογική λειτουργία κατά τα πρώτα χρόνια ζωής. Γι’ αυτό, οι παιδίατροι και οι χειρουργοί αποφεύγουν συνήθως την επέμβαση σε παιδιά κάτω των 3 ετών. Οι ιατροί προτείνουν το χειρουργείο κυρίως για ηλικίες 5 έως 10 ετών. Αυτό συμβαίνει όταν η υπερτροφία προκαλεί επικίνδυνες άπνοιες ή διαταραχές στην ανάπτυξη.
Photo Gallery
